mijn eigen verhalen uit de bataviawerf...

In januari 1988 ben ik dus begonnen...toen woonde ik zo,n 3 jaar in lelystad..Uit rotterdam was ik gevlucht.. via blijf van mijn lijf,met mijn 2 zonen...zal jullie die verhalen besparen..moet het wel even vermelden..ik zat in een flinke depressie... kon maar niet aan betaalt werk komen.,..en ik mistte mijn vrijwilligerswerk verschrikkelijk... ik kwam uit de wijk feijenoord en was bijna altijd op de *bof te vinden..(bewoners organisatie feijenoord) nieuwbouw, renovatie en vooral..voor de bewoners...met wat voor problemen ze ook zaten...In lelystad zaten ze niet op mij te wachten...Ik ben daar verschrikkelijk depressief geworden..het was me ook wel een stad...pppfff...rotterdammers waren ze niet gewend.. mijn accent heb ik na alle jaren nog... mijn taal... voor sommige lelystedelingen onbegrijpelijk... het niet zeiken en mouwen opstropen??? snappen ze helemaal niets van...ik bleef dan ook maar binnen...tussen de veilige muren in.. Totdat iemand...een werkstraf bij de bataviawerf kreeg...met zo,n begeleiding..dat hij een zeer bevlogen vrijwilliger werd...en mij meesleurde......ik heb hier geen seconde spijt van gehad... ik zal proberen wat verhalen hier *neer te knallen... vergeef mij mijn spelfouten maar.. ik ben zo,n halve digibeet met alleen lagere school...dus kom mij niet met tech. dingen om mijn oren rammen..zit ik niet op te wachten...iedereen mag wel zijn/haar eigen verhaal vertellen.. daar heb ik respect voor...heb het dan ook voor mij...De eerste dag dat ik er kwam binnen wandelen.. had ik de bouw al eerder gevolgd als bezoeker..tot er een hek omheen kwam... en ik moest gaan betalen..daar had ik het geld niet voor.. als spijbelkind die altijd bij de rotterdamsehavens rondhing...bloeide mijn hart open bij de lucht van het hout en stokholmerteer...later stonk mijn hele huis ernaar.. hahahaha...leuk voor de mensen die aan de deur kwamen..hahahaha met de depressie had ik ook mensenvrees opgelopen..En geloof mij...er waren HEEL veel mensen... de eerste dag ...stond ik met een stel andere voor mij onbekenden..in de winkel...inpakken en dergelijke..als ik iemand te woord moest staan...stond ik te trillen op mijn benen...zodat ik dan maar snel weer ging zitten...Ze hebben mij toen maar achter de kassa neergezet...in de eerste instantie voor mij een ramp/... ik heb discullie...kan niet rekenen...ik moest mijzelf dus dan ook maniertjes aanleren om het juiste bedrag te tikken..en juiste bedragen weer terug te betalen.. dat heeft in het begin...heel veel kassarollen gekost...*bloos* en bij mij veel paniek.. wat gelukkig niet zo goed zichtbaar was...met grapjes en een grote mond...verberg je een hoop..oke.......kassa verhalen...in de oude situatie zat je flink op de tocht..ik zat meestal op kassa 1..dikke rijen mensen stonden er..en ik probeerde alles nogal snel door te laten lopen...wat meestal op een fiasco uitdraaide..engels,duits en nederlands bijna door elkaar heen..het verhaal over diavoorstelling en rondleiding kwamen ook niet helemaal over..en zoveel mogelijk donateurs maken wat me wel aardig lukte want vrijwel iedereen vond het schitterend werk...en alles draaide toen om het scholingsproject..het duurde dus af en toe wel eens wat langer achter die kassa...vooral het geduw en getrek van mensen die niet kunnen lezen..voordat ze bij de kassa kwamen stonden er nl. 3 hele grote borden met de toegangsprijzen en de promte vraag aan de kassa wat kost het???? van 10 tot 5 hing me eigenlijk flink de strot uit...maar de vastgeroestte glimlach was om half 5 nog niet van mijn gezicht te branden..ook niet als mensen de zeer drukke ingang als uitgang gebruikten.. al worstelend werden de mensen bij de kassa bijna omver gegooid..ik was het zat..spoegzat..en had me voorgenomen beslist te reageren wanneer dat weer gebeurde..en toen was er ineens een chineese deligatie die op de kassa afstormden om naar buiten te gaan...zeer beslist stond ik daar direct naast en in mijn keurigste steenkolen engels wees ik hun op het bordje uitgang met daarboven exit..ik gaf ze geen haar breed..daarachter stond de baas van alle vrijwilligers,Hans Smit...samen met willem vos en willem duisenberg...de baas van de nederlandse bank die eventueel voor een flinke donatie kon zorgen...ahum...de uitgang is aan de andere kant..hij kwam niet langs mij en werd zeer geiriteerd...oke ik ook... ik was het zat al die duw en trekpartijen bij MIJN kassa...de baas van het promoteam werd ook boos op mij..hihihihihi...dat heeft onze latere verhouding wel getekend..meer verhalen volgen.. maar bij willem vos zag ik zijn ogen glimmen...ik zei tegen de deligatie en duisenberg dat er niet voor niets een uitgang pas was gebouwd.. de rij aan de kassa begon te morren ...duisenberg flink boos zei tegen willem vos...wie is er nou eigenlijk de baas hier...waarop willem zei: als marianne achter de kassa zit is zij de baas.. het is mij nooit vergeven...de rij aan de kassa kon weer geholpen worden en met de donatie is het ook goed gekomen.....

VOC *de BATAVIAwerf*lelystad; een..... WILLEM VOS STANDBEELD: een uit de hand gelopen jongensdroom

een uit de hand gelopen jongensdroom

ik heb het filmpje hier staan van de uitzending zaterdag de 21 aug.. het was met de sail amsterdam... waar het mij zo ontzettend tegenviel...dat *ons schip de batavia er NIET bij was... heel jammer... dure verzekerings kwestie en angst lijkt mij..Maar ja...ik ben nu al een tijdje niet meer werkzaam op de bataviawerf ..ik weet daar ook het fijne niet meer van.. door mijn ziekte... ben ik alleen nog maar op het internet bezig met foto,s en verhalen van toen het nog leuk was op de bataviawerf..De tijd.. die vele mensen met mij...zo missen...de saamhorigheid..het oog voor elkaar hebben...de aparte wereld waarvan willem zei... nu...de mensen die er nu zijn..verplaatsen naar een afgelegen stuk land.. en onze eigen gemeenschap...onze eigen huizen ,werf en alles wat erbij hoort... waarop jan snijder zei...oh...net zoiets als waco??? waarop we brullend van de lach...willem maar in het ongewisse lieten... hij wist niet wat er in dat verre amerika had afgespeeld...Willem...en mada...mensen aan wie het huidige lelystad heel veel te danken heeft...en ook hoe onze kuststrook er nu uit ziet... de bataviawerf...bataviakoopjesdorp...de bataviahaven.. hoe de nieuwbouw eruit ziet.. het was er allemaal nooit gekomen zonder hem..Ik hoop...dat er een hele bataviawerfwijk komt... met straatnamen zoals..Willem VOS laan ...zo,n mooie laan met grote bomen..en een standbeeld bij een vijvertje...tja...dat lijkt mij wel wat..een mada vos hofje kruisend aan de jan vos straat en de heleen vosdijk... een sytse vennemaweg een jancouperusflat en ook een hofje voor jan snijder alle mensen tellen mee zei willem altijd...ieder mens heeft recht op een plaats in de maatschappij...en daar deed willem zijn best voor...dag en nacht uit de naad gewerkt..soms streng.. er werd wel eens iemand door hem van de werf verwijderd...terecht...maar aan de andere kant...als een vader...altijd oor en oog voor je..en nooit te beroerd om ook eens de boel aan te zwabberen..je kon best grapjes met hem maken...Daarom deed het mensen die dichtbij stonden ook zo,n pijn... hoe hij behandeld is geweest door *de hoge bobo,s...en...die hem zo verschrikkelijk hebben zwartgemaakt..hij begint nu eindelijk de boel van zich *af te schrijven...gelukkig maar... hier ZIJN verhaal... lees het maar eens goed... de man die honderden mensen blij heeft gemaakt...loopt nu andermans zwerfafval op te ruimen.. waarvoor hij ook een stichting heeft gemaakt...en weer...met veel vrijwilligers...maar nooit genoeg... eerherstel voor de man die EER toekomt..een standbeeld..in zijn eigen laan...